źródła prawa

Art. 11[1] k.p. nakłada na pracodawcę obowiązek poszanowania wolności i innych dóbr osobistych pracownika.

Godność pracownika w rozumieniu kodeksu pracy jest pojęciowo tożsama z konstytucyjnym pojęciem godności człowieka, z tym że odniesionym do człowieka pełniącego społeczną rolę pracownika.

(T. Liszcz, Prawo Pracy, LexisNexis)

Zasada ochrony dóbr osobistych

Zgodnie z art. 23 k.c. wszystkie dobra osobiste człowieka, a w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, czy też tajemnica korespondencji pozostają pod ochroną prawa cywilnego, niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Zasada ochrony dóbr osobistych

Pracownik, którego godność lub inne dobro osobiste zostało naruszone, korzysta ze środków cywilnoprawnych przewidzianych w art. 24 k.c.

Zasada ochrony dóbr osobistych

Zgodnie z art. 24 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostało naruszone może domagać się, aby osoba która dopuściła się tego naruszenia dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, a w szczególności, aby złożyła w odpowiedniej formie stosowne oświadczenie.

Pokrzywdzony może również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty określonej kwoty na cel społeczny.