źródła prawa

Szczegółowa reglamentacja życia poddanych w państwie pruskim wymagała rozbudowanego aparatu urzędniczego, który zorganizowano na zasadach biurokratyzmu i centralizmu. Z dawnej Rady Nadwornej i Rady Tajnej wykształciły się za czasów Fryderyka Wilhelma I (I poł XVIII w.) trzy organy kolegialne, zwane ministerstwami, o charakterze doradczym:

Generalne Dyrektorium, zajmowało się sprawami wewnętrznymi państwa i finansami; dzieliło się na 5 departamentów z ministrami na czele, podział zadań oparty częściowo na kryterium rzeczowym, częściowo na terytorialnym

Ministerstwo Gabinetowe: sprawy zagraniczne, podlegał 2 albo 3 ministrom

Ministerstwo Sprawiedliwości: sprawy sądownictwa i wyznań; odgrywało ważną rolę, z uwagi na wielką różnorodność sądów, która utrzymała się do końca XVIII w. Jego znaczenie zmalało z chwilą powstania w Berlinie Sądu Najwyższego, obejmującego swoją jurysdykcją cale państwo. Kierował nim kanclerz z pomocą kilku ministrów.

Ministrowie tych trzech kolegiów łącznie tworzyli Tajną Radę Stanu.