źródła prawa

Służebności – uprawnienie do korzystania z cudzej rzeczy w ograniczonym zakresie, jej właściciel musiał znosić (pati) ingerencję osoby uprawnionej do służebności lub powstrzymać się od pewnych działań non facere (wstrzymanie się od budowy na własnym gruncie budynku przekraczającego pewną wysokość lub znosić ciągłe przechodzenie przez niego innej osoby).

Brak było zobowiązań (facere) pozytywnych – określonego działania poza servitus oneris ferendi – służebność oparcia budynku o ścianę należącą do sąsiada, który był zobowiązany o nią dbać by utrzymała ciężar na niej ciążący.

Zasady odnoszące się do służebności:

• servitus faciendo consistere nequit – służebność nie może polegać na działaniu ze strony właściciela nieruchomości obciążonej,
• nemini res sua servit – nie można mieć służebności na własnej rzecz, jako że jest ona prawem na rzeczy cudzej,
• servitus servitutis esse non potest – nie można ustanowić służebności na służebności,
• servitutibus civiliter utendum est – służebność należy wykonywać w sposób jak najmniej uciążliwy dla właściciela.

Rozróżniano służebności gruntowe i osobiste.