źródła prawa

Prawa na rzeczach cudzych przysługujące tylko określonej osobie, były niezbywalne i niedziedziczne – kończyły się ze śmiercią tej osoby (charakter alimentacyjny).

Były to:

• ususfructus – użytkowanie, dawało uprawnionej osobie dożywotnie prawo używania uti i pobieranie owoców frui z cudzej rzeczy bez naruszenia jej substancji (salva rei substantia). Cautio usufructuaria stypulacyjna gwarancja dla właściciela.
• usus – używanie – dożywotnie użytkowanie rzeczy bez naruszania jej substancji i korzystania z owoców (w niektórych wypadkach dozwolono na korzystanie z owoców w ograniczonym zakresie – na własne potrzeby, a nie na odsprzedaż), gwarancja dla właściciela – cautio usuaria.
• habitatio – dożywotnie prawo mieszkania w czyimś domu,
• operae servorum vel animalium – rzeczowe prawo korzystania z usług cudzych niewolników lub zwierząt pociągowych.v