źródła prawa

określa warunki wynagradzania oraz przyznawania innych świadczeń związanych z pracą.

Warunki wynagradzania – system wynagradzania (czasowy, premiowy, akordowy), składniki wynagrodzenia, czy też sposób wynagradzania za czas przestoju i za godziny nadliczbowe.

Inne świadczenia związane z pracą to m.in. odprawy (emerytalna, rentowa, pośmiertna), czy też rekompensata z tytułu poniesionych przez pracownika kosztów podróży służbowej.

Regulaminu wynagradzania nie wydaje się m.in. w odniesieniu do:

-sędziów,

-prokuratorów oraz

-mianowanych i powoływanych urzędników państwowych.

Umowa międzynarodowa, zgodnie z art. 87 Konstytucji jest źródłem powszechnie obowiązującego w Polsce prawa, a więc także prawa pracy.

Umowa międzynarodowa staje się częścią krajowego porządku prawnego po ratyfikacji i ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw. Umowa taka jest bezpośrednio stosowana, chyba, że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy (art. 91 ust. 1 Konstytucji)

Wśród umów międzynarodowych można wyróżnić:

-umowy dwustronne,

-umowy wielostronne oraz

-akty organizacji międzynarodowych (zwłaszcza ustanawiane przez Międzynarodową Organizacje Pracy i Radę Europy)

Podstawowym źródłem prawa pracy o charakterze międzynarodowym są konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy. Państwo, które ratyfikowało konwencję zobowiązane jest dostosować swoje ustawodawstwo wewnętrzne do postanowień konwencji.

Celem europejskiego prawa pracy jest harmonizacja przepisów, rozumiana jako usunięcie różnic między krajowymi systemami prawa pracy.

Podstawowym instrumentem prawnym w zakresie stosunków pracy są dyrektywy Rady Unii Europejskiej.

Dyrektywa jest wiążąca dla państwa członkowskiego, do którego została skierowana w odniesieniu do wyznaczonych nią celów, pozostawiając mu wybór form i środków realizacji (art. 249 Traktatu). Państwo członkowskie uchyla, zmienia lub tworzy swoje prawo wewnętrzne w taki sposób, aby wykonać dyrektywę.

Rozporządzenie jest wiążące we wszystkich swoich częściach i obowiązuje bezpośrednio w każdym państwie członkowskim. Rozporządzenie ma pierwszeństwo przed prawem krajowym. Związanie rozporządzeniem staje się aktualne z chwilą jego wejścia w życie.