Prawo zabudowy (superficies).

W prawie justyniańskim – dziedziczne, zbywalne prawo rzeczowe do korzystania z domu, wzniesionego na cudzym gruncie. Posiadanie superficiariusza było ad interdicta, dawało prawo rozporządzania rzeczą, ustanawiania służebności etc.; stanowisko podobne do właściciela, musiał płacić jedynie czynsz solarium.

Superficies wygasało w przypadku: upływu terminu kontraktu (jeśli taki był ustalony), niepłacenia solarium, porzucenia domu, konfuzję (połączenie) superficies z prawem własności. Różnica między superficies a najmem jest analogiczna jak przy emfiteuzie.

Prawo zabudowy dawało ograniczone prawa rzeczowe do budynku wybudowanego na cudzym gruncie, które w myśl zasady superficies solo cedit przypadłyby właścicielowi gruntu. Początkowo odnosiło się to do gruntów państwowych lub miejskich, później także do prywatnych.

Podobne:

20/07/2010 12:44 - Zasady odpowiedzialności za zobowiązania spółki cywilnej.
20/07/2010 12:44 - Wskaż podstawowe cechy specyficzne spółek osobowych.
20/07/2010 12:42 - Prawa i obowiązki wspólników spółki cywilnej.
20/07/2010 12:40 - Z jakim momentem osoba fizyczna zyskuje status przedsiębiorcy?
20/07/2010 12:40 - Pojęcie i funkcje spółki cywilnej.

Najnowsze:

02/04/2010 07:03 - Źródła zobowiązań.
02/04/2010 07:01 - Świadczenie.
02/04/2010 07:00 - Wierzytelność, dług i odpowiedzialność.
02/04/2010 06:59 - Pojęcie zobowiązania.
02/04/2010 06:58 - Rzymska definicja zobowiązania.

Najstarsze:

31/03/2010 09:08 - Emfiteuza.
31/03/2010 09:07 - Hipoteka generalna; zastaw na prawach; podzastaw; zastaw uprzywilejowany.
31/03/2010 09:06 - Prior tempore, potior iure.
31/03/2010 09:05 - Kilka zastawów na jednej rzeczy.
31/03/2010 09:05 - Klauzule dodawane do zastawu. Antychreza.

<< Poprzednia stronaNastepna strona >>

źródła prawa

materiały dla studentów prawa i administracji

Prawo zabudowy (superficies).