źródła prawa funkcje prawa
Humanitaryzm. czwartek, 08 lipca 2010 08:44 | 
Kierunek powstały w XVIII, zawierający postulaty dotyczące kodyfikacji prawa karnego. Za główny cel stawiano sobie walkę z feudalnym bezprawiem i samowolą w dziedzinie wymiaru sprawidliwości. Głównymi przedstawicielami kierunku byli Cesare Beccaria i Wolter. Postualaty dotyczące reformy prawa karnego materialengo: • legalizm – nullum crimen sine lege; hasło skierowane przeciw stosowaniu analogii; kodeks musiał być zupełny (co stanowiło przesłankę zagwarantowaniaCechy procesu wczesnośredniowiecznego.
Podstawową cechą procesu wczesnośredniwiecznego była jego skargowość (postępowanie mogło toczyć się tylko, jeżeli ktoś wystąpił ze skargą, która wnoszona była przed sędziego wraz z wezwaniem przeciwnika do stawienia się w sądzie (pozwem). Pozew miał początkowo charakter prywatny, z czasem został zastąpiony pozwem sądowym. Strona początkowo zobowiązana była występować w procesie osobiście, choć istniały kategorie osób pozbawionych zdolności procesowej Jawność i ustność: postępowanie sądowe rozpoczynało się z chwilą stawienia się obu stron procesowych przed sądem.Ordonanse Ludwika XIV.
Ordonanse, ustawy królewskie, miały charakter norm ogólnych, regulowały głównie kwestie z zakresu ustroju politycznego. W XVI w. tylko niektóre ordonanse wkraczały w sferę prawa sądowego: z Villers-Cotterets (1539) i Moulins (1560) – zmiany w zakresie procesu.
Prawo osobowe i rodzinne w Kodeksie Napoleona.
Kodeks w swych założeniach opierał się na zasadach indywidualizmu i liberalizmu. Prawo osobowe zostało ukształtowane na abstrakcyjnie ujętych założeniach powszechności praw cywilnych jednostki i równości podmiotów. Zachowało jednak wiele elementów dawnej epoki, szczególnie w patriarchalnej koncepcji legalnej rodziny, podporządkowanej całkowicie władzy ojca i męża, i wiążącym się z tym drastycznym upośledzeniem kobiet zamężnych i dzieci nieślubnych. Ograniczenie zdolności do czynności prawnych kobiet: władza mężowska: kobieta niezdolna była do działań prawnych bez zgody czy upoważnienia męża, kobiety miały również ograniczoną władze rodzicielską (mowa jedynie o władzy ojcowskiej), i nie mogły występować w charakterze świadków.Wymień najważniejsze kodyfikacje prawa karnego XIX w.
Teorie kary w europejskiej myśli prawniczej czasów nowożytnych.
Czasy Oświecenia przyniosły narodziny systematycznej nauki o naturze i znaczeniu kary w postaci całościowo ujętych teorii kary. Za twórcę nowożytnej teorii kary uważany jest Hugo Grotius, który oparł uzasadnienie kary na dwóch podstawach:
Kodeksy karne austriackie w XVIII i XX w.
Theresiana 1768, Maria Teresa Feudalny porządek prawny Przepisy prawa karnego materialnego i procesowego Publicznoprawny charakter przestępstwa; podział przestępstw na publiczne, prywatne, mieszane; ze względu na rodzaj kary bardzo ciężkie, ciężkie i lekkie Dopuszczała stosowanie analogii, wymierzanie kar arbitralnych, uwzględniała różnice stanowe w wymiarze kary |
System środków dowodowych w średniowieczu.
Miały charakter irracjonalny, dopiero u schyłku średniowiecza dowody irracjonalne były wypierane przez racjonalne (świadkowie, dokumenty).
Kodyfikacje prawa handlowego w Europie XIX-XX w.
W XIX w. w Europie w ramach prawa prywatnego zaczęto rozróżniać prawo „cywilne” i „handlowe” (regulujące niektóre tylko stosunki majątkowe jednostek, wyodrębnione z prawa prywatnego na podstawie określonych kryteriów podmiotowych lub przedmiotowych). Jedynie w Anglii nie wystąpił podział na gałęzie prawa ze względu na sferę prawnej regulacji. Code de commerce – pierwszy nowożytny kodeks handlowy, Francja napoleońska, 1807Geneza i cechy średniowiecznego procesu inkwizycyjnego.
Proces karny, wykształcił się w średniowiecznych miastach włoskich, wypierając postępowanie skargowe. jego geneza wiąże się z występującym wraz ze wzrostem znaczenia aparatu państwowego przekonaniem, że każde przestępstwo narusza w jakiejś mierze porządek publiczny i powinno podlegać państwowemu systemowi karania. Postępowanie to wywodziło się z kilku nurtów prawnych, przede wszystkim z sądownictwa papieskiego – potrzeba skutecznego zwalczania rozprzestrzeniających się od XII wieku ruchów heretyckich legła u podstaw powołania do życia przez papieży instytucji inkwizytorów, a z czasem trybunałów inkwizycyjnych w diecezjach. Postępowanie to było uregulowane zarówno w ustawodawstwie kościelnym jak i świeckim, skodyfikowane ostatecznie w bulli papieża Innocentego IV z 1252 r. Czerpało pewne elementy z procesu rzymsko-kanoniczego (artykuły dowodowe, system dowodów formalnych)
Systematyka Kodeksu Napoleona.
Formalnie nawiązywała do schematu Instytucji, w intencjach twórców miała stanowić usankcjonowanie trzech wolności: osoby, własności prywatnej i obrotu prawnego. I. o osobachKsięgi BGB.
Pięć ksiąg, podział oparty na systematyce pandektowej (opracowanej przez niemiecką naukę recypowanego prawa rzymskiego w XIX wieku): I. cz. ogólna II. prawo zobowiązańCharakterystyka XVIII-w programu kodyfikacji prawa.
W XVIII wieku powszechnym na kontynencie europejskim stało się dążenie do skodyfikowania prawa. Za twórcę samego terminu „kodyfikacja” uważany jest angielski prawnik, Jeremiasz Bentham. W przedsięwzięciach legislacyjnych XVIII wieku możemy dostrzec nowy etap dziejów myśli kodyfikacyjnej, nie tylko ze względu na ich szczególny rozmach, ale przede wszystkim ze względu na ich motyw: idea całkowicie nowego, oderwanego do spuścizny średniowiecza porządku prawnego, zbudowanego ex nihilo. |