źródła prawa

Nabycie własności przez połączenie rzeczy do innej, stającej się jej częścią składową i własnością jej właściciela rzeczy głównej: (1)nieruchomość do nieruchomości lub (2) ruchomość do nieruchomości, a także (3)dwóch ruchomości.

Ad 1 przymulisko alluvio, powiększenie czyjegoś gruntu przez rzekę publiczną przez przymulenie; avulsio oderwisko – oderwanie kawałka gruntu i przyłączenie go innemu właścicielowi w dolnym biegu, następowało to z chwilą trwałego połączenie – wrośnięcia korzeni; alveus derelictus – zmieniony bieg rzeki – dawne koryto przypadało w połowie dwóm graniczącym z nią właścicielom, tak samo z wyspą powstałą w korycie rzeki insula in flumine nata.

Ad 2 implantatio –zasianie lub zasadzenie roślin w gruncie, wrastając korzeniami stawały się własnością właściciela gruntu, inaedificatio – dom zbudowany na cudzym gruncie (stale z nim związany) był własnością właściciela gruntu, po rozbiórce domu materiały stawały się ponownie własnością dawnego właściciela (przysługiwało mu rei vindicatio). Obowiązuje tu zasada superficies solo cedit(pyt 202).

Ad 3 trwałe połączenie rzeczy ruchomych (spawanie ferruminatio), a rozdzielenie zniszczyłoby rzecz; w przypadku czasowego przyłączenie rzeczy (przylutowanie ołowiem adplumbatio), po ich rozłączeniu odżywała własność rzeczy ubocznej (właściciel miał też actio ad exhibendum – o rozdzielenie rzeczy, np. koła od wozu)