źródła prawa

Działalność kantorowa została określona w katalogu definicji podanym w art. 2 ust.1 pkt.29 Prawa dewizowego jako działalność gospodarcza polegająca na kupnie i sprzedaży walut obcych, złota dewizowego lub platyny dewizowej, a także - na pośrednictwie w kupnie i sprzedaży tych wartości. Działalność kantorową w rozumieniu ustawy mogą prowadzić rezydenci – zarówno kwalifikowane osoby fizyczne jak i osoby prawne, z wyjątkiem banków. Na prowadzenie działalności kantorowej należy – zgodnie z art.10 Prawa dewizowego – uzyskać zezwolenie, które udzielane jest w formie zezwolenia dewizowego przez Prezesa NBP. Szczegółowe warunki prowadzenia działalności kantorowej, rodzaj fachowego przygotowania do jej wykonywania oraz sposób jej dokumentowania zawarte są w rozporządzeniu Min. Fin. z 10.02.1999r., wydanym na podstawie stosownej delegacji ustawowej zawartej w art. 10 ust.6 Prawa dewizowego.