źródła prawa

Zastaw ręczny – jako że od razu następowało przeniesienie posiadania mógł być ustanowiony względem jednego właściciela. Zastaw umowny – hypotheca, umożliwiał wielokrotne zastawienie jednej rzeczy (nie było systemu „rejestrowania” zastawów).

Spory między wierzycielami regulowała zasada prior tempore potior iure – pierwszy czasem, lepszy prawem. W prawie poklasycznym odstępstwa od tej zasady nastąpiły za sprawą zastawu uprzywilejowanego – zawsze znajdował się na pierwszym miejscu. Pierwszemu wierzycielowi przysługiwało prawo sprzedaży, kolejny mógł skorzystać jedynie z nadwyżki – superfluum, hyperocha - po sprzedaniu rzeczy. Drugiemu wierzycielowi przysługiwało tzw. ius offerendi et succedendi – zaspokojenie pierwszego wierzyciela i zastąpienia jego miejsca.